شرکت سبز گواه در زمینه ی تولیدات دامی، طیور، آبزیان و زنبور قادر به ارائه خدمات کنترل، ارزیابی، بازرسی، نمونهبرداری و اعطای گواهینامه مطابق با استانداردهای ارگانیک ملی و بین المللی در تمامی مراحل پرورش و نگهداری، فرآوری تولیدات و بازاررسانی میباشد.
در سال های اخیر علاقهی مصرف كنندگان به غذاهای ارگانیك نظیر فرآورده های پرورشی ارگانیك افزایش قابل توجهی داشته است. این علاقمندی به دلیل افزایش آگاهی مردم از موضوعهای بهداشتی و زیست محیطی و درك بیش تر از ایمنی مواد غذایی حاصل شده است. امروزه خواسته ی بسیاری از مصرف كنندگان تضمین ایمنی و سلامت محصول از سوی تولیدكنندگان و اطمینان از نداشتن اثر سوء تولید و عرضه ی محصول بر محیط زیست است.
هدف عمدهی کشاورزی و دامپروری ارگانیک، رسیدن به ثبات در تولید و همچنین تولید غذای پاک و سالم، بدون قربانیکردن اهداف اصولی ازجمله عملکرد زیاد و بدون آلودهسازی آب، خاک و هوا میباشد. اِعمال روشهای جامع مدیریت دام با توجه کامل به سازگاریهای تکاملی آنها، نیازهای رفتاری و تأمین نیازهای دام از لحاظ نوع تغذیه، محل پرورش، وضعیت بهداشتی، زاد و ولد و پرورش نتایج آنها، از مسائل مهم میباشد که در دامپروری ارگانیک دنبال میشود.
دامپروری ارگانیک:
در ایران سیستم پرورش گوسفند و بز به صورت عشایری همخوانی زیادی با سیستم دامپروری ارگانیک دارد. لذا میتوان به بخش تغذیه دام، اصلاح دام، بهداشت دام، رفاه دام و بخش کارگران اشاره کرد.
تغذیه دام در سیستم دامپروری ارگانیک: باید دام ها از منابع غذایی ارگانیک تغذیه کنند و دام های عشایر نیز قسمت عمده ای از سال را از منابع ارگانیک (مراتع دست نخورده) تغذیه میکنند. سیستم عشایری ایران با اغلب توصیههای بهداشتی فدراسیون بین المللی جنبش کشاورزی ارگانیک همخوانی دارد به گونهای که در اغلب موارد از مواد ضدغفونیکننده شیمیایی استفاده نمیکنند و از مواد طبیعی و روشهای سنتی استفاده میشود. در دامپروری ارگانیک حیوانات باید توانایی بروز رفتارهای غریزی خود را داشته باشند و در سیستم های عشایری حیوانات به صورت گلهای نگهداری میشوند و اغلب فصول سال در مراتع طبیعی چرا میکنند و همراه قوچ ها در گله در کنار دام های ماده هستند. نیروی کار در دامپروری ارگانیک باید مهارت کافی داشته و دوره های آموزشی خاص دیده باشد و به دام و حیوانات علاقه داشته باشد. عشایر واقعاً به دامهای خود علاقه دارند و در کار خود مهارت و تجربه چند هزار ساله دارند.
می توان نتیجه گرفت بخش عشایری ایران قابلیت تبدیل و گذار به سیستم دامپروری ارگانیک را دارد.
آبزیپروری ارگانیك:
شامل اجزایی است كه اطمینان می دهد شامل فرآیند پرورش آبزیان سازگار با طبیعت است و موجود تحت پرورش در شرایط بهداشتی و سلامتی طبیعی قرار دارد. بخش قابل توجهی از تولید آبزیان در بسیاری از كشورهای در حال توسعه در سطحی وسیع و بدون به كارگیری موادی چون كودهای غیر آلی، غذاهای فرموله شده با مواد شیمیایی و سنتتیک، هورمون ها و غیره تولید میشود که در نهایت بدون وارد آوردن آسیب های زیست محیطی، محصول سالم به بازار عرضه می شود.
زنبورداری ارگانیک:
به تمامی فعاليتهاي پرورش زنبور عسل به صورتی كه ویژگیهای طبيعي و عادي منطقه دستخوش تغييرات بشري نشود و هر مرحله از پرورش قابل كنترل و منطبق با استانداردهای مربوطه باشد، زنبورداری ارگانیک میگویند.
پرورش زنبور عسل به روش ارگانيك ًصرفا در محیطهایی امكانپذير است كه شيوه كشاورزي در آنجا ارگانيك و مراتع اطراف از نوع مراتع طبيعي باشد. در محـدوده مراكـز صنعتـي، اتوبانهـا و زمینهای زراعی كه از سـموم شـيميايي در آنها اسـتفاده شـده و در کل مناطقـی كـه بـه روش رايـج زيـر كشـت ميرونـد، نمیتوان اقـدام به زنبـورداري ارگانيك نمود.
محصولات زنبورستانهايي كه در اراضي كشاورزي رايج احداث شدهاند و به روش ارگانيك مديريت ميشوند را نميتوان ارگانيك بهحساب آورد.
زنبورداری ارگانيک برای توليد محصولات مختلف خود شامل عسل، موم،گرده، بره موم و ژله رويال می بايست از اصول و معيارهای مشابهی که برای توليد محصولات دامی ارگانيک تعيين شده و نيز از قوانين توليد غذاهای ارگانيک تبعيت نمايد. لذا روش های مديريتی، منابع غذايی، مواد مصرفی، روش های پيشگيری و درمان بيماری ها، بايد با دقت کامل انتخاب و به کار گرفته شوند.
يکی از اهداف اصلی زنبورداری ارگانيک، توليد عسل ارگانيک است. منظور از عسل ارگانيک، عسلی است که با توجه به قوانين، دستورالعمل ها و استانداردهای موجود، توليد، عمل آوری، بسته بندی و عرضه گرديده است. توليد کنندگان، کارخانه داران و عمل آورندگان عسل ارگانيک موظفند که خود را به ثبت برسانند و کليه اسناد و مدارک مربوط به توليد عسل ارگانيک خود را جهت پيگيری ها و بررسی های بعدی در نزد خود محفوظ نگه دارند.
